دسترسی ها

تا که نقاش خیالی رخ تو در نظر آورد
آتشی بر دلم انداخت محال است شود سرد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
زده نقاش هنرمند چنان نقش که دل را کرده تصویر دو چشمان تو .. آورد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
شاید اکسیر در آمیخته با تیر نگاهت
چون زدی بر من و شد سرخی رخسار جنین زرد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد
نقش مژگان تو چون تیر و کمانم شده ابرو
او کمان میکشد هر بار به سوی دل پر درد
تا که نقاش خیال رخ تو در نظر آورد
بر هلاک دل زارم مگر اندیشه نمیکرد