دسترسی ها

با هر نفس بایسه من اندکی بنشین
بنشین که یک سو افکنم اندوه دیرین را
فرصت برای دیدنت اندک تر از پیش است
نشکن میان چشم من این خواب شیرین را
این خواب شیرین را
کف و کلاه و چتر را در گوشه ای افکن
بر شانه ام سوار کن گیسوی پر چین را
از اضطراب رفتنت امشب رهایم کن
از اضطراب رفتنت امشب رهایم کن

شب وقتی زیباست که مانده خانه باشی
سر بر دوش من پر از ترانه باشی
بی پروا از غم زمانه باشی
که بی بهانه که عاشقانه باشی
ای با هر دم در من جاری
ای اندوهت زخم کاری
با من بنشین بس پا بنشان غم ها را
غم ها را
ای با هر دم در من جاری
ای اندوهت زخم کاری
با من بنشین بس پا بنشان غم ها را
غم ها را