دسترسی ها

(تا خدا خدا بود ،تا زمین زمین بود
انتهای قصه ی ،عاشقی همین بود )2
(گریه های بی صدای بغض در گلوی شب
بی قراری سکوت شکوه های زیر لب )2
می راند غم ،بر جان مرکب
می سوزد دل یارب یارب
دشت سرخ بی کسی، شد منای عاشقان
میرسد زنی بگوش،(ربنای عاشقان )2
…………………………………..

ای قصه گو ای قصه گو ، بازم برام قصه بگو

حرفی بزن چیزی بگو. به زخم دل مرحمی بجو

از حسین و از اصغرش بگو ،
راز غنچه پر پرش بگو
از گلوی پاره و خنده آخرش بگو

تا بگرید دیدگان من بر او
از سر نی خوان برایم شرح این غم مو به مو”2
…………………………………..
ای قصه گوخون شد دلم، از رفتنش حرفی نزن
می میرم ازداغش دگر، کم گوی و کوته کن سخن
میکشد مرا نام دلکشش
میکشد مرا آه کودکش
زندگی بی او خدا، سخت و سنگین شد مرا
او نبیند خاطر آشفته را
مرغ دلهای بخون آغشته را
مانده ام حیران سراغش را بگیرم از کجا “2

نظرات خود را زیر پست ها می توانید بنویسید .