دسترسی ها

یه کم سنگین تر یه کم سمی تر
یه کم زخمی تر گذشتن اون روزا
عوض شد اما من بعد از تو کندم
حتی از خودما گذشتن اون روزا
تها شدی نه تو تنهاییام کجا بودی
وقتی فکرت بود هرجایی بام کجا بودی
سوخت همه چی کام به کام کجا بودی
له کردم دنیامو زیر پام کجا بودی
هنو بامن زخمان هنو تازن
چرا هیشکی مث خودم نبود واسم
سیگار یادگار آخرین سادگیمه
که یادم بمونه رو لبام فقط جای اینه
تنهایی با در و دیوار تیغ و رگ یه کوه ساخت ازم
که به هیچ شاخه ی هرزی دیگه تکیه ندم
انگار خدام میگفت نه هیچ راهی نداری اصلا و
دونه دونه زخمامو خودم تنهایی بستم
به هرکی گفتم ثابت کرد چقدر سادم
انگار شدنی نی منه خر بشم آدم
مرد اون که میگفت داری واسش با همه فرق
نه تو اون آدم خوبه ای نه من اون آدمه قبل
یه کم سنگین تر یه کم سمی تر
یه کم زخمی تر گذشتن اون روزا
عوض شد اما من بعد از تو کندم
حتی از خودما گذشتن اون روزا