دسترسی ها

باور نمیکنم ولی یک سال دیگر هم گذشت
انقدر کمرنگی که من فکرم به سمتت برنگشت
این سالها که بی توام
این سالها که بی منی
هر روز می گویم به خود تو حرفی از من میزنی
من به جهان شک دارم و عمری که بی تو سر شود
عمری که بی چشمان تو هر روز آن آخر شود
من به جهان شک دارم و پایی که بر آن مینهم
لبخند آسان میزنم دستی به مردم میدهم

آغوش میگیرم ولی فرم تو مانده در تنم
بعد از تو تعبیر شبم
سختم شبیه آهنم
تکرار پاییزم ببین
مشغول پرهیزم ببین
ابیتان گنگ و بی کسی در شعر میریزم ببین
می سوزد و میپژمرد هرچه جوانه میزنم
پشت تمام برگها پاییز مانده در تنم
یک سال دیگر هم گذشت من بی تو بی من تر شدم
در بازی دنیای تو من آخرش آخر شدم